به مناسبت اول می، روز جهانی کارگر

اول ماه می در سراسر دنیا به نام روز کارگر شناخته می‌شود و مرسوم است که دولت‌ها معمولا این روز را تعطیل رسمی اعلام نموده و کارگران با برگزاری راهپیمایی، یاد و خاطره‌ی مبارزان حقوق کارگری از آغاز جنبش‌های کارگری در سال ۱۸۸۹ میلادی تاکنون را گرامی می‌دارند.

در ایران فارغ از مباحث مطرح شده پیرامون قوانین ناظر بر بازار کار و روابط کارگر و کارفرما، تعیین حداقل دستمزد و مزایای کارگران، شکل‌گیری اتحادیه‌های کارگری جهت پیگیری حقوق و مطالبات معوق آنها، آنچه بیش از هر چیز مورد توجه فعالین اجتماعی و آسیب‌شناسان قرار گرفته، مساله‌ی کار کودکان و اشکال مختلف آن است که تاکنون همّ و اراده‌ی مشخصی از سوی سازمان‌های متولی این حوزه، علی‌رغم وجود قوانین لازم الاجرا، جهت توقف این شکل از کار صورت نگرفته است.

نداشتن برنامه‌ی مشخص و انفعال در این حوزه از سوی دست اندرکاران و سازمان‌های متولی امروزه ما را با پدیده‌ای به مراتب وخیم‌تر به نام کودکان زباله‎گرد مواجه ساخته که به صورت سیستماتیک و غیرقانونی در خدمت و استثمار پیمانکاران شهرداری و مراکز بازیافت زباله قرار دارند و از حداقل امکانات و حقوق بی‌بهره می‌باشند.

زباله‌گردی در اشکال مختلف آن موجب بروز انواع آسیب‌های جبران‌ناپذیر به ویژه بر روی سلامت اطفال و نوجوانان شده و این کودکان را با خطرات جدی و انواع بیماری‌ها مواجه می‌سازد. این درحالی است که دولت ایران موظف است برمبنای «قانون تصویب کنوانسیون ممنوعیت و اقدام فوری برای محو بدترین اشکال کار کودک» مصوب ۱۳۸۰ نسبت به محو فوری آن اقدامات لازم را به کار بسته و این اقدامات می‌باید در راس اولویت‌های نهادهای مسئول قرار گیرد.

۰ پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.