امروز رفتیم به حوالی شاهچراغ ،خیابان بین الحرمین … خیابانی که قرار بود روزی شاهچراغ را به برادرش آستانه وصل کند، خیابانی که قرار بود آرامش را به مردم یکی از محله های فقیر شیراز برگرداند. اما بعد از گذشت ۱۵ سال از شروع پروژه نه تنها مشکلی حل نشده بلکه این مکان به جولانگاه معتادین و مواد فروشان تبدیل شده. در ابتدای مسیر یکی از خادمین شاه چراغ به ما هشدارداد که این مکان برای غریبه ها به چه میزان خطرناک است ، بعد از دور شدن از زرق و برق حرم شاه چراغ، تنهای چیزی که جلوه گر بود خانه های خرابه ای بود که به مکانی برای معتادین تبدیل شده . به گفته ی یکی از اهالی قدیمی محل، روزی امید تمام ساکنین این بوده که زیر سایه شاه چراغ هستند اما این روزها اعتیاد، فقر و فحشا بر همه ی آنها سایه افکنده. در نهایت به خانه ای در انتهای کوچه ای بن بست که تنها عبور یک نفر از آن امکان داشت ، رسیدیم . گویی دیوارهای این کوچه و خانه ها نیز زیر بار این همه فشار، کمر خم کرده اند. ۳ خانوار در خانه ای محقر ، بدون هیچ امکانات اولیه بهداشتی، زندگی می کردند.زندان و اعتیاد باعث شده بود که مادران سرپرستی خانواده ها را به عهده بگیرند. همگی اعضای خانواده حتی دختری ۹ ساله مشغول کار بودند. کاری که برای اولین بار دیدم و شنیدم. پاره پاره کردن لباس های کهنه ای که صاحب کار برای آنها می آورد و به ازای هر کیلو لباس ۱۰۰ تومان مزد دریافت می کردند !!! هیچ کدام نمی دانستند که این تیکه پارچه ها ممکن است به چه کار آیند و مقصد بعدی آنها کجاست …

گزارش تیم شناسایی جمعیت امام علی شیراز – ۱۳۹۳

 

نظر دهید

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.