احمد ص.

سخن از احمد است، نوجوانی که تحت تأثیر شرایط نامساعدِ محیطی و خشونتی که تمام محله‌اش را آکنده بود، در نزاعی کودکانه بر سر هیچ و پوچ، مرتکب قتل شد و ۱۵ ساله بود که پا به زندان گذاشت و مدتی بعد به قصاص محکوم شد.

و امروز سخن از مادری است که برای نجات پسرش با تمام جان و توانش کوشید. و به راستی مادر چگونه می تواند بر رسیدن فرزندنش به ایستگاهِ چوبه دار صبر و قرار پیشه کند؟

این پرونده در یک برهه از زمان از یک جهت خاص تر و حساس تر شد و آن اینکه؛ از سوی مقام قضایی برای تعیین تکلیف احمد با خانواده محترم اولیای دم تماس گرفته و به آنها گفته شد هر چه زودتر تصمیم نهایی خود را مبنی بر بخشش یا قصاص اعلام کنند. خانواده مرحوم نیز که آمادگی روحی مواجه و تصمیم گیری در  خصوص گذشت را نداشتند، اعلام کردند می‌خواهند حکم قصاص اجرا شود.

اما در نهایت با صحبتها و مذاکرات زیادی که در بازه زمانی بسیار کوتاه و فشرده ای از سوی جمعیت امام علی و عده دیگری از فعالان با اولیای دم صورت گرفت، آنان مبلغی به عنوان وجه‌المصالحه تعیین کرده و اعلام کردند تنها و تنها در صورت پرداختِ این مبلغ، حاضر به صرف نظر از اجرای حکم هستند.

مادر احمد، مقداری از وجه مشخص شده را با تمام وسعی که دارد، تأمین می نماید و برای ۲۵۰ میلیون تومان باقی مانده، چکی در وجه اولیای دم می کشد. مادر می گوید ۵۰ میلیون تومان از این مبلغ را تا رسیدنِ موعد چک، خودش تأمین خواهد کرد و برای ۲۰۰ میلیون تومان دیگر از جمعیت امام علی کمک می خواهد.

با تحویل مبلغ نقد و چک یادشده و انجام مراحل اخذ رضایت، خطر قصاص رفع و مدتی بعد احمد آزاد می شود.

از آنجا که احمد از چوبه دار رسته بود، جمعیت در طرح طفلان مسلم که همزمان با محرم آغاز می شود، سه پرونده حساس تر را در اولویت کار خود قرار می دهد و حالا نوبتِ احمد است؛ یا شاید باید گفت نوبت نجات مادرِ احمد. زیرا چک، توسط خانواده اولیای دم خرج شده و حالا یک زن، یک مادر که دار و ندار و تمام توانش را برای نجات فرزندش ایثار کرده، در خطر رفتن به زندان قرار دارد؛ زنی زحمتکش که سالهاست با پخت نان، چرخ زندگی را به کمک همسرش که کارگری ساده است، می چرخاند.

بازی روزگار عوض شده و حالا احمد است که شبانه روزش به نگرانی و دلهره برای مادر می گذرد. درست است که کابوس چوبه دار برای او تمام شده؛ اما اگر مادر به زندان برود، هر روز حبس کشیدنش، برای احمد کابوسی هولناکتر خواهد بود.

مادری با امید و ایمان به یاری و کمک هموطنان نیکوکارش، این مسیر را انتخاب کرده و حالا نوبتِ ماست که هر یک به اندازه توان خود، به یاریِ او برخیزیم؛ زیرا جای هیچ مادری زندان نیست.

از ۲۰۰ میلیون تومانی که جمعیت تعهد کرده، با برگزاری مراسم گلریزان طرح طفلان مسلم در روز اربعین(هشتم آبان‌ماه) و نیز با کمک برخی شرکتها و خیرین در روزهای دیگر، ٩٨ میلیون تومان تأمین شده و اینک « ١٠٢ میلیون تومان» باقی مانده است.

بیایید -حتی در سخت‌ترین دورانها- اثباتِ یقینِ یک مادر به مهربانی‌ِ مردمان این دیار باشیم و روز زیبایی را بسازیم که خانواده احمد، دوباره گردِ سفره ساده‌شان، بی دغدغه از حبس و مجازات، بنشینند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.