اهداف برگزاری آئین طفلان مسلم چیست؟

• نجات جان محکومان به قصاصی که در کودکی مرتکب قتل شده‌اند از طریق اخذ رضایت اولیاى دم و پیگیری حمایت‌های پس از خروج برای نوجوانان آسیب‌دیده از بزه.
• تلاش در جهت ایجاد توجه جامعه به مسئله بزهکاری کودکان، علل و پیامدهاى آن.
• بهبود رسیدگی به پرونده‌های بزه کودکان از نظر قضایی و احکام صادره.
• تلاش برای ارتقاء و بهبود قوانین مرتبط با بزه نوجوانان.
• حمایت و مددکاری دو خانواده‌ی آسیب‌دیده: خانواده مددجو و خانواده اولیای دم.
• ترویج بخشش؛ با این دیدگاه که هربخشش هرچند کوچک، گامى است براى کاهش خشونت در جامعه.

بخشیدن، عشق را گسترش دادن است. تقسیم کردن شادی‌ها و دردهاست. پذیرفتن اشتباهات است. لحظه‌ای فرصت دادن است.

آئین طفلان مسلم چه زمانی برگزار می‌شود؟

از ابتدای محرم تا اربعین حسینی

جمعیت امام علی از چه سالی اقدام به برگزاری طرح طفلان مسلم کرد؟

از سال ۸۵ بر پایه فرهنگ ایرانی و اسلامی و بر اساس اندیشه‌های آزادی‌خواهانه امام حسین (ع) طراحی شده است.

تاکنون چند نوجوان محکوم به قصاص بخشیده شده اند؟

جمعیت امام علی توانسته است با همراهی مردم بزرگوار تاکنون ۴۹ نوجوان محکوم به قصاص را از اعدام نجات دهد. همچنین از خانواده‌های بخشنده تجلیل و قدردانی به عمل آورده است.

داستان زندگی هر یک از بچه ها را کجا می‌توان دید؟

در وبسایت بخشش حکایت زندگی همه نوجوانان نوشته شده است.
https://sosapoverty.org/life/بخشیده-شده‌ها

چه کودکانی برای بخشش انتخاب می شوند؟

کودکانی که کودکی‌شان قربانی شرایط سخت زندگی‌شان شده است. کودکانی که به علت فقر، عدم آموزش صحیح مهارت‌های زندگی ارتباطی و گاه اعتیاد و رفتار ناهنجار خانواده و محیط پیرامونشان ناخواسته مرتکب بزه شده و پرشورترین سال‌های عمرشان را پشت میله‌های کانون اصلاح و تربیت گذرانده‌اند.

آیا بهتر نیست به جای تأمین مبلغ مورد نیاز برای آزادی جوانانی که در نوجوانی مرتکب قتل شده‌اند، این هزینه صرف امور مهم‌تری از قبیل درمان بیماران و آموزش رایگان شود؟

هزینه آزادی نوجوانان محکوم به قصاص (و مهم‌تر از آن، هزینه پیشگیری از سوق یافتن کودکان به بزهکاری) و نیز هزینه درمان بیماران نیازمند و آموزش رایگان به تمام کودکان ساکن در ایران، اصولا نباید بر عهده مردم باشد و مطلوبِ همه ما این است که روزی برسد که هیچ نیازی به امور خیریه نباشد و سازمان‌های مردم نهاد نیز صرفا در حوزه نظارت بر حُسن عملکرد ارگان‌ها فعالیت نمایند و لزومی نباشد که رأسا اقدامات خدماتی و خیریه ای انجام دهند. یعنی سازوکارهای حمایتی دولت کفایت باشد.

اما در حال حاضر و در فقدان این سازوکارها، معضلات اجتماعی چون فقر و گرسنگی، اعتیاد، خشونت و… به قدری گسترده است که نمی‌توان صرفا در یک حوزه خاص ورود کرد و امیدوار به تغییرات مثبتِ عمیق‌تر و پایدارتر در وضعیت اجتماعی کشورمان بود.

به این لحاظ جمعیت امام علی از بدوِ تأسیس و در اساسنامه، خود را موظف به ارائه راهکار پیرامون تمام معضلات اجتماعی نموده است. بدین معنا جمعیت در حوزه اغلبِ مشکلات اجتماعی، چون کار کودک، مسائل زنان سرپرست خانوار، ازدواج کودکان، کودک آزاری، کودکان بزه‌دیده، خشونت لجام گسیخته، اعتیاد و… به شناسایی، بررسی و مطالعه میدانی هر معضل از یک سو و ارائه راهکار و اجرای راهکارهای پیشنهادی از سوی دیگر می‌پردازد، تا در حداقل‌ترین شکل، الگویی در زمینه حل و فصل هر یک از این بحران‌ها بر جای گذارد تا اگر گروه‌های مستقل دیگری از میان مردم و مهم‌تر از آن، ساختارهای حاکمیتی، تصمیم به اقدامات جدی‌تر برای کاهش یا ریشه کنی معضلات اجتماعی داشته باشند، دست کم تجارب و نمونه‌هایی از راهکارهای ممکن پیش رو داشته باشند. راهکارهایی که در عرصه عمل، آزموده شده‌اند.

نتایج تحقیقات متعدد نشان می‌دهد که علاوه بر میراث ژنتیکی، نقشی اساسی در تربیت و سرنوشت هر فرد بر عهده محیط زندگی (خانواده و محله) و آموزش‌هایی است که در مدرسه می‌بیند (که متاسفانه در کشور ما، آموزش مهارتِ کنترل خشم اصولا وجود ندارد و قتل‌ها اختصاص به مناطق فقیرنشین ندارد؛ هر چند در این مناطق پررنگ تر است).

در حال حاضر نزدیک به ۹۰ پرونده قتل – که در آن‌ها عامل جرم زیر ۱۸ سال سن داشته است – از سراسر کشور در اختیار جمعیت قرار دارد و قطعا پرونده‌های قتل این چنینی بسیار بیشتر از این رقم است و لازم است از خود بپرسیم جامعه ما با کودکانش چه می‌کند و محیط زندگی و آموزش‌های کودکان ما چیست که تعداد نگران‌کننده‌ای از آنان، در دوران طفولیت خود که پاک‌ترین و معصومانه‌ترین لحظات زندگی هر فردی است، گاه بابت کوچک‌ترین مسائل، وارد نزاعی خونین می‌شوند و خانواده‌ای را داغدار می‌کنند؟!

آیا در یک جامعه پیشرفته و متمدن که کودکان از آموزش‌های صحیح بهره می‌برند، عدالت اجتماعی دغدغه اولیه و همگانی عموم مردم است (یعنی همه بخشی از زمان و توان خود را در جهت حرکت جامعه به سوی عدل و انصاف صرف می‌کنند) و فقر و اعتیاد، گریبان‌گیرِ میلیون‌ها تن از شهروندانش نیست، احتمال وقوع فاجعه‌ای چون قتل، بسیار کم‌تر نیست؟! اگر این مطالب را بپذیریم، پس همه ما – از شهروندان عادی گرفته تا مسئولین – تا حدی در جرمِ یک کودک سهیم هستیم و نمی‌توانیم به سادگی از کنار این فاجعه بگذریم.

امروز اگر منِ شهروند، کنار کودکی باشم که محروم از امکانات اولیه زندگی است و ناجی و حامی پُرمهر او و الگوی زندگی‌اش باشم، بسیار بعید است که در فردای آینده‌اش، به سوی جرم و بزه سوق پیدا کند و این تجربه ۲۰ ساله جمعیت امام علی با ده‌ها کودک است… یا اگر ما، باز هم به عنوان شهروندان، مستمرا پیگیر و خواستارِ آموزش مهارت کنترل خشم در تمام مدارس کشورمان شویم، بعید است در آینده کشورمان، نرخ جرم و جنایت به دست کودکان این گونه رشد کند. هم‌چنین اگر ارگان های مسئول در حوزه کودکان و نوجوانان، حمایت عادلانه و آموزش همه جانبه به کودکان کشور را مأموریت اصلی خود تلقی کنند و در آن راستا عمل کنند، بدیهی است که در سال‌های آتی، شاهد پرونده‌های قتل کم‌تری خواهیم بود که عاملانش، کودکان باشند.

علاوه بر این، طرح طفلان مسلم، تنها یکی از طرح های جمعیت امام علی است؛ جمعیت در طول سال طرح های مختلفی را جهت کمک‌رسانی به اقشار محروم و در معرض توجه قرار دادنِ معضلات و آسیب‌های اجتماعی اجرا می‌کند. هم‌چنین چنان که پیشتر ذکر شد، جمعیت مراکزی به نام “خانه ایرانی” در مناطق محروم و حاشیه‌ای ایجاد نموده است، و با حمایت از کودکان کار و کودکان محروم از تحصیل در طول سال، در حوزه پیشگیری از جرم فعالیت مستمر و فراگیری دارد.

با توجه به این که در طرح طفلان مسلم هر ساله نهایتا ۵ الی ۱۰ نفر از قصاص نجات می یابند، اما حدود ۴۰۰۰ کودک و خانواده‌هایشان هفته ای ۳ الی ۶ روز از خانه های ایرانی خدمات دریافت می‌نمایند، اصولا می توان گفت تمرکز اصلی جمعیت بر فرآیند پیشگیری از جرم می‌باشد و تلاش می شود با تشویق و اشتغال کودکان به تحصیل، ورزش و هنر، از سوق یافتن آنان به گرایش های غالب محیط زندگی شان (اعتیاد، بزه، خشونت و…) ممانعت شود.

معیارهای جمعیت امام علی در طرح طفلان مسلم برای نجات مددجویی که مرتکب قتل شده است چیست؟

افراد زیادی که حکم قصاص دارند و پای اجرای حکم هستند، به جمعیت امام علی مراجعه می‌کنند، ولی جمعیت امام علی ابتدای هر حرکتی، وضعیت مددجو را کامل بررسی می‌کند. اولین معیار افرادی هستند که زیر ۱۸ سال و در سن نوجوانی مرتکب قتل شده‌اند.

بعد از آن مطالعه وضعیت خود مددجو است. مثلاً اگر فردی معتاد به شیشه که ما می‌دانیم احتمال بازگشت او به زندگی سالم تقریباً ناچیز است، در یک توهم ناشی از شیشه کسی را کشته باشد، کمک کردن به چنین فردی در اولویت فعلی مددکاری جمعیت امام علی قرار ندارد. بنابراین امور مددکاری زندان و سپس بازدید از خانواده محکوم و هم‌چنین ملاقات حضوری با وی و مطالعه دقیق پرونده از معیارهای تصمیم‌گیری برای ورود یا عدم ورود جمعیت امام علی به یک پرونده قتل زیر ۱۸ سال هستند. پس از تأیید وضعیت مددجو، جمعیت امام علی هر قدمی که بتواند برای آزادی او بر خواهد داشت.