روشنایی را مستانه با خودت بیاور!

روشنایی را مستانه با خودت بیاور!

به مناسبت یلدای ۹۷

چهار روز پیش وسط آن همه سیاهی که بر فراز شهر نشسته بود و در و دیوار شهر را مانند خودش سیاه کرده بود، چهار کودک در زاهدان در میان آتش و دود، جان باختند؛ چهار روز مانده به یلدا! دست روزگار به ما چهار روز مهلت داد تا در میان طغیان سیاهی و و ظلمت، از لب‌خط تهران تا حاشیه‌های خراسان، از خودکشی کودکی در خوزستان تا آتش‌سوزی منجر به مرگ در زاهدان، روشنایی را بیابیم و «روز خورشید» را در اول دی ماه به جشن بنشینیم. اما آدرس روشنایی در میان این همه تاریکی کجاست تا جرعه‌ای از آن بنوشیم و سرمست شویم؟

:حال که این شب بلند را در روبرو داریم بگذار به رسم دیرینه‌ی این شب، تفالی بر دیوان حافظ بزنیم، شاید که او در این شب، ما را به خاستگاه روشنایی رهنمون کند:

فتنه می‌بارد از این طاق مقرنس برخیز

تا به میخانه پناه از همه آفات بریم

در بیابان هوا، گم شدن آخر تا کی؟

ره بپرسیم، مگر پی به مهمّات بریم

از این طاق فتنه‌انگیز، گویا باید به میخانه‌ای پناه برد که روشنایی در آن، پرداختن به مهمّات است. تاریکی آنقدر گسترده شده که به تنهایی نمی‌توان هماوردش بود. هر کس باید چراغی در دست گیرد تا جمع روشنایی این چراغ‌ها، بشود خورشیدی که فردا صبح طلوع کند و بر سیاهی این ایام غالب آید؛ چراغ‌هایی از جنس کمک به کودکان دردمند، از جنس یاری زنان آسیب‌دیده، از جنس کاشتن یک نهال، از جنس خوشرویی و مهربانی ورزیدن با همسایه، از جنس کمکی کوچک و بی‌منت به یک دوست، از جنس خواندن یک کتاب و گستردن آگاهی؛ هر کس چراغی به دست گیرد و مستانه بر این حجم عظیم تاریکی بتازد. نور چراغ‌هایمان فردا صبح در قامت یک خورشید، طلوعی دوباره را نوید خواهد داد و بر پهنه‌ی زمین گرما خواهد بخشید.

جشن یلدای ۹۷ برای کودکان روستای کبیرآباد شهرری، توسط اعضای داوطلب جمعیت امام علی

۰ پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *