خدمات خانه ایرانی درمان
خدمات دندانپزشکی
بخش دندانپزشکی به صورت روزانه پذیرای 8-10 نفر از کودکان می باشد. دندانپزشکان به صورت داوطلبانه در اتاق دندانپزشکی مشغول به فعالیت هستند. در حال حاضر خانه ایرانی درمان به خانه های ایرانی مولوی، دروازه غار، لب خط شوش، خاکسفید، فرحزاد، شهرری، احمدآباد مستوفی، سرآسیاب ملک آباد کرج، شهرری، پاکدشت، شهریار، و نیز کوره های محمودآباد و بومهن خدمات دندانپزشکی ارائه می دهد.
خدمات پزشکی
پزشکان داوطلب همکاری بسیار مناسبی را در بخش پزشکی با خانه ایرانی درمان آغاز کرده اند. برخی از معاینات و درمان ها در اتاق معاینات خانه درمان صورت می پذیرد. همچنین پزشکان برای معاینه و چکاب کودکان به خانه های ایرانی مراجعه می کنند. برخی از پزشکان نیز پذیرای کودکان و خانواده ها در مراکز درمانی خود هستند.
خدمات مددکاری برای کودکان و خانواده های بیمار
خانواده هایی که در روند درمان خود نیاز به کمک های مالی و روانی دارند پس از شناسایی در جلسات هفتگی مددکاری بررسی و با توجه به شرایط خانواده نوع ارائه خدمات به ایشان اولویت بندی و تعیین می گردد.
خدمات مددکاری شامل :
- پیگیری روند درمان
- مشاوره خانواده و کودک
- حمایت از خانوادهی کودکان بهبود یافته
- حمایت روحی خانواده در صورت از دست دادن کودک
- آگاهی دادن به خانواده ها در مورد روند بیماری
- آگاهی رسانی به خانواده ها در مورد شیوه های تسهیل درمان و حمایت های روانی
- ارائه کمک های مالی و …..
خدمات دارویی
با کمک داروخانه های همکار با پخش درمان داروهای مورد نیاز متداول اعم از داروهای درمانی و تقویتی در خانه درمان نگهداری و یا در اختیار خانواده ها در بیمارستان ها قرار می گیرد و با نظارت پزشکان عزیز به خانواده ها داده میشود.
خدمات آموزشی برای اعضای داوطلب
خدمات آموزشی برای اعضای داوطلب شامل برگزاری کارگاه های آشنایی با بیماری ها و لزوم خودمراقبتی، کارگاه های کمک های اولیه و امداد و نجات، آشنایی با انواع کودک آزاری جنسی و پیشگیری از آن، کارگروهی خلاقیت، و… است.
کارگاه های آموزشی برای اعضای داوطلب برای فعالیت در بیمارستان شامل ارتباط موثر، کار گروهی، آشنایی با بیماری های مزمن، خلاقیت، هنر درمانی، قصه خوانی، بازی خلاق، سوگ، نحوه ارتباط با خانواده های بیمار و روانشناسی رشد می باشد.
خدمات آموزشی برای کودکان
خدمات آموزشی، شامل آموزش بهداشت فردی، رعایت بهداشت و سلامت دهان و دندان ،کارگاه پیشگیری از کودک آزاری، کارگاه پیشگیری از ایدز، کارگاه آشنایی با اعضای بدن، کارگاه نحوه تعیین گروه خونی، کارگاه آشنایی با وسایل پزشکی می باشد.
خدمات درمانی سیار
با بررسی تیم شناسایی جمعیت امام علی، مناطقی که از لحاظ بهداشتی-درمانی وضعیت نامناسبی دارند تحت حمایت های بخش تیم سیار خانه درمان قرار می گیرند. با حضور پزشکان و متخصصان و داروخانه سیار به بخشی از معضلات درمانی منطقه رسیدگی شده و گزارشی از شرایط منطقه تهیه شده و به ارگان های ذی ربط ارائه داده می شود.
از جمله فعالیت های مهم در بخش خدمات درمانی سیار، امدادرسانی پزشکی در بلایای طبیعی همچون سیل و زلزله می باشد؛ بخش پزشکان داوطلب جمعیت امام علی در بلایای اخیر از جمله زلزله کرمانشاه در سال 96، و سیل سراسری سال 98 حضوری فعال، پررنگ و مستمر داشتند.
فعالیت های پژوهشی
این گروه به فعالیت و پژوهش در زمینه بیماری های مختلف، تهیه بروشور و کتابچه و نیز تهیه هفتگی اطلاعات مفید در مورد تغذیه مناسب برای کودکان و در اختیار قرار دادن این اطلاعات به مادران. برخی از سرفصل های فعالیت این گروه شامل:
- تهیه دفترچه های مربوط به بیماری های خاص مانند CF و….
- تهیه بروشورهای مربوط به عوارض جانبی بیماری های مزمن
- برگزاری پروژه های مشترک با دانشگاه های علوم پزشکی و دانشجویان علوم پزشکی مانند غربالگری بیماری ها و اختلال های مختلف، آموزش بهداشت و …
تصاویری از حضور تیم درمان جمعیت امام علی و تیم تارا در جشنواره محصولات کارآفرینی و بازارچه خیریه بوی عیدی
گزارشهای خانه ایرانی درمان جمعیت امام علی در سال 98
گزارش تابستان ۹۸ اتاق دندانپزشکی خانه درمان
در فصل تابستان ۹۸، در مجموع ۲۹۶ نفر در اتاق دندانپزشکی خانه درمان مورد درمان قرار گرفتند.
آمار مراجعان از خانههای ایرانی:
سرآسیاب: ۷ نفر ویزیت، ۱۹ نفر درمان، در کل ۲۶ نفر
لب خط: ۲ نفر ویزیت، ۱۰ نفر درمان، در کل ۱۲ نفر
شهریار: ۷ نفر ویزیت، ۲۱ نفر درمان، در کل ۲۸ نفر
مولوی: ۱۶ نفر ویزیت، ۱۲ نفر درمان، در کل ۲۸ نفر
خاک سفید: ۱ نفر ویزیت، ۲ نفر درمان، در کل ۳ نفر
دروازه غار: ۱۶ نفر ویزیت، ۲۰ نفر درمان، در کل ۳۶ نفر
خانه درمان: ۳ نفر ویزیت، ۸ نفر درمان، در کل ۱۱ نفر
محمود اباد: ۲ نفر ویزیت، ۸ نفر درمان، در کل ۱۰ نفر
احمد اباد: ۱نفر ویزیت، ۴نفر درمان، در کل ۵ نفر
فرحزاد: ۱۱ نفر ویزیت٬ ۵۸ نفر درمان، در کل ۶۹ نفر
شهرری: ۳نفر ویزیت، ۱۱ نفر درمان، در کل ۱۴نفر
بومهن: ۱ نفر ویزیت، ۱۸ نفر درمان، در کل ۱۹ نفر
فشافویه: ۱نفر درمان
پاکدشت: ۲ نفر ویزیت٬ ۶ نفر درمان، در کل ۸ نفر
رباط کریم: ۱نفر ویزیت
پرشین ملک اباد: ۲نفر درمان
پرشین دروازه غار: ۵ نفر درمان
پرشین: ۴ نفر ویزیت، ۱۳ نفر درمان، در کل ۱۷ نفر
از طرف دکتر فروزانی ۱نفر درمان
آمار درمانهای انجام شده:
A.f ۵۳
C.f ۳۳
ext ۳۹
pulpo ۷
گلس اینومر ۱
بیلداپ ۱
وارنیش فلوراید ۴
فیشورسیلنت ۹
کشیدن بخیه ۱
اندو ۱۵
جرمگیری ۷
گزارش پاییز ۹۸ اتاق دندانپزشکی خانه درمان
اتاق دندانپزشکی در فصل پاییز در مجموع ۲۱۰ نفر مراجعه کننده داشت.
آمار مراجعان از خانههای ایرانی:
سرآسیاب: ۱ نفر ویزیت٬ ۵ نفر درمان، در کل ۶ نفر
لب خط: ۲ نفر ویزیت، ۲۱ نفر درمان، در کل ۲۳ نفر
شهریار: ۵ نفر ویزیت٬ ۲۵ نفر درمان٬ در کل ۳۰ نفر
مولوی: ۲ نفر ویزیت٬ ۲۵ نفر درمان، در کل ۲۷ نفر
خاک سفید: ۲ نفر ویزیت٬ ۲ نفر درمان، در کل ۴ نفر
دروازه غار: ۶ نفر ویزیت، ۱۴ نفر درمان، در کل ۲۰ نفر
خانه درمان: ۳ نفر درمان، در کل۳ نفر
محمود اباد: ۲ نفر درمان، در کل ۲ نفر
احمد اباد: ۱نفر ویزیت٬ ۱۲ نفر درمان، در کل ۱۳ نفر
فرحزاد: ۲۴ نفر درمان٬ در کل ۶۹ نفر
شهرری: ۶ نفر ویزیت٬۱۲ نفر درمان٬ در کل ۱۸ نفر
بومهن: ۵ نفر ویزیت٬ ۲۰ نفر درمان، در کل ۲۵ نفر
پاکدشت: ۸ نفر درمان، در کل ۸ نفر
ملک اباد: ۱ نفر درمان
آمار درمانهای انجام شده:
A.f ۷۸
C.f ۴۴
ext ۶۴
pulpo ۱۹
pin ۲
s.s.c ۱
وارنیش فلوراید ۱۰
فیشورسیلنت ۳۹
عصب کشی ۲۲
جرمگیری ۱۴
ژینژو پلاستی ۱
گزارش تابستان ۹۹ اتاق دندانپزشکی خانه درمان
اتاق دندانپزشکی در فصل تابستان در مجموع ۸۱ نفر مراجعه کننده داشت.
آمار مراجعان از خانههای ایرانی:
احمدآباد مستوفی: ۲ نفر ویزیت، ۲ نفر درمان، در کل ۴ نفر
پاکدشت: ۱ نفر درمان، در کل ۱ نفر
خاکسفید: ۱ نفر درمان، در کل ۱ نفر
درمان: ۴ نفر درمان، در کل ۴ نفر
دروازه غار: ۵ نفر درمان، در کل ۵ نفر
سرآسیاب: ۱ نفر درمان، در کل ۱ نفر
شهرری: ۱۷ نفر درمان، در کل ۱۷ نفر
شهریار: ۸ نفر درمان، در کل ۸ نفر
فرحزاد: ۱۳ نفر درمان، در کل ۱۳ نفر
مولوی: ۲۷ نفر درمان، در کل ۲۷ نفر
آمار درمانهای انجام شده:
A.F ۴۱
C.F ۱۶
EXT ۲۰
RCT ۱۶
Fissure Sealant ۳۷
Scailing and Polishing ۴
ازدواج کودکان و برخی از استدلالهای موافقان این ازدواجها
پس از مطرح شدن موضوع ازدواج کودکان در جامعهی ایران این مساله با مخالفان و موافقانی مواجه شد. مخالفان بر این عقیده بودند که ازدواج مشروط دختران بین نه تا سیزده سالگی باید به صورت مطلق ممنوع شود و موافقان این ازدواجها نیز برای موافقت خود دلایلی را ذکر میکنند. در این یادداشت بناست تا به برخی استدلالهای موافقان این قبیل ازدواجها پرداخته شود.
یکی از مسایلی که پس از مطرح شدن این مساله مورد بحث فراوان بوده است سن ازدواج است. در حالی که بحث اولیه در این زمینه، قانونی شدن منع ازدواج دختران زیر سیزده سال بوده است، اما موافقان این دست ازدواجها همواره در حال بازی کردن با این عدد هستند و فیلمهایی از گوشه و کنار گاهی بیرون میآید که «چرا با ازدواج افراد زیر ۱۸ سال مخالفت میکنید؟» و در آخرین فیلم نیز حرف از ممنوعیت ازدواج افراد زیر ۲۰ سال در طرحهای قانونیِ پیشنهادشده زدهاند!
آن چه مشخص است بازی با این عدد، جهت همراه کردن بخش بزرگتری از جامعه جهت مخالفت با طرح ممنوعیت ازدواج کودکان میباشد تا این طرح را در بین افکار عمومی جامعه نیز به شکست بکشانند؛ یعنی علاوه بر تلاشهای پیدا و پنهان برای عدم تصویب قانونی این طرح، قصد بر این است تا عدد سیزده سال را به افکار عمومی به صورت ۱۶ سال، ۱۸ سال و حالا ۲۰ سال معرفی کنند تا جامعه نیز در پسِ ذهن خود با این طرح به مخالف بپردازد.
آن چه باید به صورت واضح بیان شود این است که سنگ بنای این طرح و لایحه در واقع ممنوع کردن ازدواج دختران زیر ۱۳ سال است که با توجه به شرایط امروز جامعهی ایران و میزان بلوغ فکری و اجتماعی یک دختر ۱۳ ساله و عدم آمادگی او برای مدیریت زندگی مشترک، امری عقلانی و در جهت حفظ نظام خانواده به نظر میرسد. همچنین باید گفت که طرح مسالهی سن، تبدیل به بحثی انحرافی شده تا ذهنها را از اصل موضوع که همانا در بسیاری موارد فروش دختران به نام ازدواج است دور نماید. لازم است تا مسالهی ازدواج کودکان، فارغ از بحث سن قانونی ازدواج، با توجه به تمام ابعاد و پیامدهای حقوقی، اجتماعی و فرهنگی آن و با توجه به واقعیتهای جامعه و به دور از نظریهپردازیهای انتزاعی مورد بررسی قرار بگیرد.
موافقان ازدواج افراد در سن پایین، آن را توجه به نیاز غریزی افراد جامعه میدانند و آن را روشی در قالب شرع برای توجه به نیاز جنسی افراد میدانند. این در حالی است که خود این افراد با طرح مسایل مربوط به زندگی زناشویی در مدارس به بهانهی اینکه چشم و گوش بچهها باز میشود مخالفت میکنند؛ یعنی این جا ضربالمثل «یک بام و دو هواست» که ازدواج در سن پایین خوب است ولی آموزش مسائل مربوط به آن بد است!
یعنی آنها نوجوانان را تشویق به ورود به عرصهای میکنند که آموزش آن را ممنوع میدانند و از این طریق ممکن است زندگی این افراد را دچار تلاطم جدی کنند. محدود کردن ازدواج تنها جهت ارضای نیاز جنسی و عدم توجه به سایر مسائل مانند بلوغ فکری کافی جهت تامین محیطی امن و آرامشبخش در فضای خانه و خانواده برای طرفین، قطعا تعریف ازدواج در سطحی بسیار نازل است. سطحی که هم اکنون در جامعهی ما نیز بسیار رایج شده و متاسفانه نتایج این دید سطحی را میتوان در افزایش تعداد طلاقها در جامعهی ایران و ضربات عاطفی عمیق به زوجهای جوان پس از این جداییها را مشاهده نمود.
به نظر میرسد موافقان این قبیل ازدواجها به حقایق جاری جامعه توجهی ندارند و صرفا به دنبال اهداف سیاسی و جناحی خویش بدون توجه به مضرات این مساله برای آحاد مختلف جامعه هستند.
بداههنویسی بر این اسما عاشقی؛ پادکستهای شارمین میمندی نژاد
آیا میخواهی در سفری میان امروز و دیروز، زمین و آسمان، جهالت و آگاهی همراه شوی!؟
نویسنده و گوینده پادکستها: شارمین میمندی نژاد
کانال تلگرام شارمین میمندی نژاد
پادکست اسما عاشقی را از اینجا بشنوید:
برای شنیدن پرده بیست و هفتم، به آخر پست مراجعه کنید.
پرده اول |۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۸ (اول رمضان ۱۴۴۰)
گویند یکی جبرئیل امین بوده، فرشتهای با پرهای پرواز اهورایی، میان آسمان بالا و زمینِ این پایین، که راهگیر خیال محمد(ص) شده و وحی را چون دانهای در بطن و قلب محمد القارعه کرده و جانش را یکسر به إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا برده، اما پیشدرآمدِ این دیدار، چیز دیگری است…
پرده دوم |۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۸ (دوم رمضان ۱۴۴۰)
محمد(ص) قیامیست بر شبهای مکه که خانه خدایش به تزئینِ سنگِ بُتان خاموش شده و نجوای مناجات عابدانش، خِرخِرهها و خُرناسهای شهوتپرستانِ خرفت است و خاصانِ شهر، تنها خاصیتشان این است که با زر و زور و تزویر میان مردمان بگردند.
پرده سوم | ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۸ (سوم رمضان ۱۴۴۰)
خدیجه در افق تمرکزش، در آن تهِ سیاهیِ شب، قامتی لرزان، محو و مات پیدا میکند که جنبشش به دید نمیآید اما مسلم است که اوست، اوست محمد.
پرده چهارم| ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ (چهارم رمضان ۱۴۴۰)
در سرزمین جاهلی مکه هستی. عدهای را میبینی که در سایه خدایان اساطیری موهوم مثل یکی رویای دم صبح در کاخهایشان در امان کوخهای شهرهایشان زندگی میکنند. اینان بیدلیل بر سر شهر جاهلی به تلمبار آمدهاند. بیدلیل هستند و بیدلیل نفس میکشند و در سایه خدایان اساطیری بیدلیل احترام دارند و مردمان جانشان را به کف گرفتهاند تا آنها را بیدلیل بنوازند…
پرده پنجم| ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۸ (پنجم رمضان ۱۴۴۰)
در انبوه جنازهها بودم، نفسمرده، که اَنفُس آسمانی بر روح و رویم ریخت؛ کسی که سخت میگریست، کسی که هیچ نسبتی با قبیله ما نداشت، نه خدای ما را میپرستید، نه خدای ما را دشمن میداشت.
برای او، عادت خونریزی مردمان این سرزمین عجیب میآمد. دو انگشتش را بر نبض هر گردنی مینشاند تا ببیند کسی هست، زنده انسانی که تیمارش کند؟!
پرده ششم| ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۸ (ششم رمضان ۱۴۴۰)
یش خود گفت آن زمان که مردان برای خدایانشان یا که به بهانه خدایانشان برای غارت اموالشان هم را میدرند، چه بسیار زنان و کودکانی که در نفسهای آخرشان انسانی را طلب کنند…
پرده هفتم| ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۸ (هفتم رمضان ۱۴۴۰)
و چه دردی بود بر وجدان بیدار محمد، نابترینِ وجدانهای انسانی که حتی تحملش نبود یکی پَرَک بشکند پروانهای و بال پرواز بیندازد و بر گِل نشیند. محمد در کوچهها میگشت؛ جماعت عزاداری برای خدایان مُرده هر کدام با بخارِ بخوری یا نذرِ جوشیده آبی بر آتش و خوراندن آن به رهگذری، خدایانشان را خرسند میکردند.
پرده هشتم| ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۸ (هشتم رمضان ۱۴۴۰)
ولیدبنعتبه خوب خورده بود تا بتواند خوب بدرد. حال شانهگیرِ محمد شده بود و عموزادهعموزادهکنان، چندشِ وجودِ مشمئزکنندهاش را بر بود ِمحمد میریخت. جانفِشُردِ بُغضِ غمِ آن کودک کم بود که حال علت همه زشتی ها این شهر دوش به دوشت شود.
پرده نهم| ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۸ (نهم رمضان ۱۴۴۰)
در اندیشه محمد دلسوزی بر فقر تلخ این یکی کوچه در مرکز شهر؛ اضطراب و دلهره برای عشق تمیم بن طاهر که در اینکش ظالمی چون ولید بن عتبه به رقابت آمده بود کم نبود که این بیدادگری هم جانش را گرفت.
پرده دهم| ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۸ (دهم رمضان ۱۴۴۰)
محمد امین، شعله جانش از این وهمِ یکی گوشه پردرد شهر برافروخته و نفسش را خاکستر کرده بود و نفَسش را پر از فریاد، پس بار دیگر گفت: شما چرا نمیشنوید چرا نمیبینید طفلک تنزخمی و نحیف است، دمش بیمحبتِ مادری شاید به آنی دیگر بازدم نگیرد.
- سلسله یادداشتهای هفتگی شارمین میمندینژاد، مؤسس جمعیت امام علی، در روزنامه شرق
- سخنرانی موسس جمعیت امام علی در تدکس درباره تلاش این نهاد مردمی برای نجات نوجوانان محکوم به قصاص
پرده یازدهم| ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۸ (یازدهم رمضان ۱۴۴۰)
یاری کنید مرا تا لبان تشنه این کودک را در این دم به شیر مادری رسانم تا دم و بازدم بگیرد جانش یا که دمِ آخر در حسرت حداقل یکی قطرهسفیدِ شیر، کام خشکِ این مرگ تلخ و تاریک نباشد. محمد میگریست و در عمق جانش چنگ میشد تا بیابد در نفس و نفسش، نفیر اَنفُسی که یکی قطرهشیر را بر جان نوزادهای روا داشته باشد.
تقدیم به رویا و ارشیا و تمام کودکانی که به خاطر اعتیاد و مواد مخدر جان خود را از دست دادند.
پرده دوازدهم | ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۸ (دوازدهم رمضان ۱۴۴۰)
مرگ امانت داد به ما قدم بر این خاک گذاشتن را؛ به روزی خواهد شد که مرگ بر درگاهِ زندگی میایستد و طلب میکند آنچه را که به تو سپرده و تنی که به نازِ طبیبانِ شَهرت با وسواس میسپردی، حال عورِ در گور، دندانگیر موش و مور است.
پرده سیزدهم | ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۸ (سیزدهم رمضان ۱۴۴۰)
مگر نمیبینی همه میشها در این آخورِ آخر گرگ شدند و اگر کسی پرده پلک بالا زند و ببیند پشتِ پنجرهِ جانش یکی کودکی لگدکوب میشود، جانی در پس و پیِ پنجره وجودشان نیست که به لحظه خونبارِ نسلِ فردایشان جوابی دهند.
پرده چهاردهم| ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ (چهاردهم رمضان ۱۴۴۰)
دخترم آن دیوانهمرد که پنداشت با دریدن چشمان تو پیش خدایانش عزیز میشود، اگر ذرهای عقل، جانمایه شرفش بود میفهمید که چشمِ زیبایِ تو برای دیدن است نه برای دریده شدن و خشکهفدیهای پیشِ پایِ خدایان.
تقدیم به شبهای تلخِ خونبازی بچههای خاکسفید و به تمام کودکان و معلمان خانه ایرانی جمعیت امام علی در این محله
پرده پانزدهم| ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۸ (پانزدهم رمضان ۱۴۴۰)
نان میداد و آب و کودکان چون یکیماهیانِ گرسنه که سر از آب بیرون آوردهاند و لبلبه بر خُردهریزهای نانکی میزنند که کسی بر سطح آب ریخته، بر تن و بالایِ پیرِ ابوطالب میرفتند که روزگیر قامتش بر نفسهای آخر خورشید روز تصویر شده بود
https://t.me/shmeymandinezhad/202
پرده شانزدهم| ۱ خرداد ۱۳۹۸ (شانزدهم رمضان ۱۴۴۰)
من دیده ام در شمال همین شبه جزیره هستند مردمانی که از تولد توله مادیانی در آخور بیشتر خوشحال می شوند تا اینکه یکی مولودِ نوزاده دختر.
تقدیم به کبری و فرزندان بر راه ماندهاش
https://t.me/shmeymandinezhad/203
پرده هفدهم| ۲ خرداد ۱۳۹۸ (هفدهم رمضان ۱۴۴۰)
اگر انسان در آسمان بالا عشقی نداشته باشد و در این زمین به آدمیان و موجودات دیگر مهربانی و بخشش نداشته باشد، تنها در حجم وجود خودش را چنگ خواهد زد و چه چنگ بدیست و ریسمانی که با فرسایش یکی کینه، یکی حسرت، یکی ترس و بیم در نفرت و عقده میپوسد و میگندد و چون یکی آب به سکون افتاده، گنداب میشود.
تقدیم به پوریای کوچک که در اعتیاد مُرد و این سرزمین برایش فردایی نداشت
https://t.me/shmeymandinezhad/204
پرده هجدهم| ۳ خرداد ۱۳۹۸ (هجدهم رمضان ۱۴۴۰)
این سرِ شکافته تاوان آن سینه شکافتههمیشگیِ غم در این شبِ نوزدهم ماه رمضان خواهد بود برای پیمانی با عاشقان تا بدانند خونبهای ما با کیست. یا محمد، قرارمان همین جا باشد در کنار کعبه برای گفتن ابتدا و انتهایِ این قصه پرغصه.
https://t.me/shmeymandinezhad/205
پرده نوزدهم | ۵ خرداد ۱۳۹۸ (بیستم رمضان ۱۴۴۰)
انگار در این سو اشک پدر بر ایام بینانی و بینوایی فرزندانش قطره به قطره فرو میریزد بر خاکستر مرده سوخته کودکانش. آن روز ارزش زر از سیم و سکه افتاد.
تقدیم به محمد و معصومه
https://t.me/shmeymandinezhad/207
پرده بیستم| ۹ خرداد ۱۳۹۸ (بیست و چهارم رمضان ۱۴۴۰)
باید برای ازدست دادنها گریست و برای به دست آوردنها شاد شد، پس شما به جسم از دست رفته که طبیعت این خاک است و بر همه ما نبشته شده میگریید و خط بطلانی می کشید از آن چه از روح باید به شادی یافته باشید و چه تلختر، که ذهن نپخته کودکانتان را بر آتش کجفهمی پیریتان میسوزانید.
https://t.me/shmeymandinezhad/213
- گریستنت دلیل سلامتی توست؛ پنجمین نوشته از سلسله یادداشتهای هفتگی شارمین میمندینژاد در روزنامه شرق
- ماهرو؛ هفتمین نوشته از سلسله یادداشت های هفتگی شارمین میمندینژاد در روزنامه شرق
پرده بیست و یکم | ۱۰ خرداد ۱۳۹۸ (بیست و پنجم رمضان ۱۴۴۰)
هر خاطره قصهایست که اگر پرغصه شد، میتوان بر آن گریست و یا که گفت غصهها همه قصه است و از قصهها باید تنها به پند و نصیحتش توجه کرد، هر سختی و تلخی در امروزِ زندگی، باید آموزشی باشد برای فردای ما و آمرزشی برای دیروز ما.
https://t.me/shmeymandinezhad/214
پرده بیستودوم (برگزیدهای از قسمتهای ۱ الی ۲۱ ) | ۱۱ خرداد ۱۳۹۸ (بیست و ششم رمضان ۱۴۴۰)
محمد شب را میگیرد و میگردد تا شاید اندکی آرام جان کودکی شود با یکیآغوش با ذرهای غذا بر این قضا و قدر تلخ یا که تنپوشی بر این پارهپوشی و یا که چشمی برای آن که ببیند آن چه را که خواستهاند در تاریکی گم کنند و گوشی برای آن که بشنود چه خواهد گفت آن که دردش بیدادش است؛ پس حی شده، حاضر شده، جاری شده و ساری شده بر این شب.
https://t.me/shmeymandinezhad/215
پرده بیست و سوم | ۱۲ خرداد ۱۳۹۸ (بیست و هفت رمضان ۱۴۴۰)
دخترک گفت: هر آنچه که بازپس گرفتیم را میبخشم و هر آنچه که ماند حتم نمیبخشم. رسول من و ما باش امینِ شهر و این پیام را به گوش مردمان برسان که کاهنان شهرشان را دختران غارتشده نبخشیدند. بهشت اینکشان غرور شکسته و تنسوزیهای من است و فردایشان … .
https://t.me/shmeymandinezhad/216
پرده بیست و چهارم | ۱۶ خرداد ۱۳۹۸
در بازار عَکاظِ طائف دیدم دو کودک را که به ناگهانِ روز چون یکی جوانهای که از خاک سخت سیاه بیرون زند، بر سر راه خورشید سبز شدند. آنها قبل از طلوع آفتاب بر آن سردابه میشدند و تا غروبش به کاری سخت میپرداختند.
تقدیم به احد و صمد، سوختگانِ شهرِ خوابزده
https://t.me/shmeymandinezhad/218
پرده بیست و پنجم | ۲۳ خرداد ۱۳۹۸
مردمان یونان تنها مجسمههای تو را تحسین میکنند. اما اگر با من به سرزمینم مکه بیایی، تندیسهایت الههای خواهند شد و مردمانم آن را میپرستند. همسرم به وسوسه پرستیدهشدنِ دستساختههایش، بیوداعی با خویشان، داشته پشت سر گذاشته، همراه تاجر شدیم به این سفر سختِ نحس…
https://t.me/shmeymandinezhad/229
پرده بیست و ششم | 30 خرداد ۱۳۹۸
ببین چه اسبابسازی میکنند حاکمان ظلم بر مردمان مظلوم اسیرِ سرزمینشان که اگر نباشد یوغِ بندگی بر گُردهشان و یا نباشند در حبس قفس و یا اسیر سیاهی سیاهچالههایشان و یا زیر زنجیر زندانهایشان، سهم نَفَسَهایشان در کوچههای به اصطلاحِ آزادیشان بویِ خون و خونابهای میدهد که از جانِ برادرشان بر جوی جاریست و سنگینِ جنازه جسمش هر روز بر دوشهایشان همان یوغِ بردگی ست.
https://t.me/shmeymandinezhad/237
پرده بیست و هفتم | 13 تیر ۱۳۹۸
می رفتند و سکوت در میان بود؛ نه این سکوت از بیمهری باشد یا که غریبهایم و فعلا حرفی در میان نیست، بلکه این سکوت آشنایی بود که ما سالهاست هم را میشناسیم و هر حرفی که بایسته و شایسته است گفتهایم.
پستوهای پنهان و هزاران درد نهفته در آنها!
برای کودکان کار در کارگاهها به مناسبت روز جهانی مبارزه با کار کودک
تصور عموم ما از کودکان کار، بچههای قد و نیمقدی است که در خیابانها و بر سر چهارراهها مشاهده میکنیم که در حال دستفروشی، فروختن فال یا گل و تمیز کردن شیشهی ماشینها هستند؛ اما در مناطق حاشیهنشین شهرها بخش بزرگی از کودکان کار در کارگاههای پنهان از چشم عموم در حال کار کردن با حقوقی اندک و شرایطی نامساعد هستند. کودکانی که دیده نمیشوند و از همین رو کمتر مورد توجه قرار میگیرند. آسیبهای وارد شده به این کودکان و نوجوانان نیز همواره پنهان است.
آزارهای جنسی در محیط کار توسط افراد بزرگسال حاضر در این کارگاههای زیرزمینی، دستمزد اندک و ناچیز کودکان و نوجوانان در این کارگاهها که مبلغی بین ۲۰۰ هزار تومان تا ۸۰۰ هزار تومان برای یک ماه میباشد و از حداقل حقوق تعیین شده در قانون کار برای کارگران بسیار پایینتر است، عدم وجود بیمههای درمانی در این کارگاهها، آسیبهای وارد شده به این کودکان بر اثر کار با ابزارآلات صنعتی مانند قطع شدن انگشت کودکان در کار با دستگاه پرس، برخوردهای فیزیکی خشن صاحبکاران با کودکان و نوجوانان که توانایی چندانی برای دفاع از خود ندارند (که این مساله اعتماد به نفس را در این قشر از کودکان کار به شدت تنزل میدهد.)، محیط آلودهی کار در این کارگاهها که منجر به بروز بیماریهای بهخصوص تنفسی برای این افراد میشود (در حالی که این افراد بیمه درمانی هم ندارند) از جمله آسیبهایی است که کودکان کار کارگاهی با آن مواجه هستند.
این کودکان و نوجوانان در سکوت نهادهای ناظر و وجدان عمومی جامعه در حال دست و پنجه نرم کردن با این آسیبها هستند و کوچکترین حمایتها را نیز از سوی ارگانهای مسئول دریافت نمیکنند.
در حالی که کار کودکان همزمان با انقلاب صنعتی در کشورهای اروپایی در قرن نوزدهم شدت گرفت و پس از آن با بیدار شدن وجدان جامعه تنزل یافت و کمتر شد، اما کشور ما همچنان با مساله کار کودکان درگیر است و به نظر میرسد این مساله در حال شدت گرفتن باشد؛ نمونهی آن را میتوان در میان کودکان زبالهگرد مشاهده کرد که توسط پیمانکاران شهرداریها در کارگاههای تفکیک زباله به استثمار گرفته شدهاند.
کار کودکان اگر چه در کارخانهها کمتر مشاهده میشود و به علت برخی ملاحظات قانونی، شاهد حضور کودکان و نوجوانان در کارخانجات نیستیم، اما در کارگاههای پنهان حاشیهی شهرها کودکان و نوجوانان به شکل نیروی کار ارزان دیده میشوند و به راحتی مورد بهرهکشی قرار میگیرند. کودکانی که ساعت کار بالایی، عموما تا ۱۲ ساعت در روز، را تجربه میکنند و از همین رو فرصت تحصیل و آموزش را به طور کامل از دست میدهند. مساله ای که باعث ایجاد یک شکاف عمیق بین این کودکان و کودکان هم سن و سال آنها میگردد و در بسیاری موارد باعث میشود که این کودکان و نوجوانان عقدههای حاصل از این محرومیتها را به شکل رفتارهای ضداجتماعی بروز دهند. رفتارهایی که ممکن است آنها را به سمت بزه نیز بکشاند.
آن چه در این جا به شدت غایب است نظارتی جامع بر این کارگاهها است؛ به طوری که در برخی موارد که حضور این کودکان در رسانهها نیز به صورت علنی به نمایش درآمده و توصیفات آزار و اذیتها و برخوردهای فیزیکی خشن در این کارگاهها به گوش همگان رسیده، باز هم عزمی برای نظارت بر این کارگاهها به چشم نمیخورد.
سازمانهای ناظر نیاز است تا با کارگاههای متخلف در مورد تمام آسیبهایی که در این یادداشت به آن اشاره شد بدون مماشات و با شدت عمل رفتار کنند تا زندگی این کودکان و نوجوانان قربانی منافع اقتصادی صاحبان این کارگاهها قرار نگیرد. در وضعیتی که سازمانهای ناظر به وظیفهی خود عمل نمیکنند نیاز است تا ساز و کار جدیدی برای اطلاعرسانی در مورد تخلفهای صورت گرفته در این کارگاهها در نظر گرفته شود.
یکی از این راهها میتواند گزارشهای سازمانهای مردمی فعال در حوزهی حقوق کودکان و نوجوانان باشد تا خود این سازمانها بتوانند به عنوان مدعی حقوق این کودکان و نوجوانان وارد عمل شوند. اختصاص جریمههای سنگین برای تخلف صاحبان کارگاهها در مورد استفاده از کودکان و هر گونه برخورد خشن با ایشان و عدم توجه به حقوق اولیهی این افراد میتواند از گسترش این مساله و نابود شدن زندگی بسیاری از این کودکان و نوجوانان جلوگیری به عمل آورد.
- شش توصیهی رفتاری در مواجهه با کودکان کار
- آیا کودکان کارِ در خیابان، باند هستند؟
- روایت جمعیت امام علی از وضعیت “احد” و “صمد” و بیانیه جمعیت پیرامون مرگ این دو کودک زباله گرد
- رنج و گنج زبالهها
- گزارش تصویری از کار کودکان در خیابانهای شیراز در ایام شیوع کرونا
کارگاههای متخلف و عدم نظارت بر آنها در استفاده از کودکان به عنوان کارگر
کودکان کار در کارگاهها آن قدر از دیدهها دورند و مشکلات آنها در میان سیل سختیهای کودکان کار در خیابانها دیده نمیشود که در ساختار قهری جمعآوری کودکان کار، که به تازگی دوباره از سر گرفته شده، نیز به چشم نمیآیند.
کودکانی که با انگشتان بریده و دستهای شکسته روزگار میگذرانند؛ با سینههایی که از شدت دوده، بسیار زود به نفس افتاده و چشمهایی که در معرض مواد سمی ملتهب شدهاند. کودکانی که در ضعف دستگاههای نظارتی روز به روز بیشتر توسط کارفرمایان و صاحبان کارگاهها به عنوان نیروی کار بسیار ارزان به استثمار کشیده میشوند و به جای بهرهمندی از حقوق اولیه خود، ساعتهای متمادی از روز را در شرایط بسیار سخت و جانکاه به سر میبرند. شرایطی که گاه در فقدان کاملی از ایمنی، بهداشت، پوشش درآمدی و بیمهای حداقلی است.
نظر بر اینکه تصویب لایحهی حمایت از حقوق کودکان و نوجوانان بایستی با جدیت بیشتری دنبال شود؛ ما فعالان مدنی خواستار آنیم که با تقویت ساختارهای نظارتی، ضمن شناسایی کارگاههای متخلف و برخورد قانونی با متخلفان، از بهکارگیری کودکان به عنوان نیروی کار ممانعت به عمل آید. همچنین از آن جا که ورود کودک به چرخهی کار، معلول معضلات دیگری در سطح خانواده و محلهی کودک است، برنامههای حمایتی از این کودکان پس از خروج از این کارگاهها، بایستی توسط سازمانهای حمایتی به شیوهای مطلوب در پیش گرفته شود. تقویت زیرساختهای فرهنگی و ورزشی در این محلات میتواند به بهبود فرهنگ این محلات و جدایی کودکان از محیطهای کاری بسیار کمک کند.
#نه_به_کار_کودک
۱۲ ژوئن #روز_جهانی_منع_کار_کودک
کودکانی که هرگز نمیبینید!
شروع کار در پرسکاری از ۷ سالگی! شروع کار در کنار کورههای داغ بلورسازی از ۶ سالگی! شروع کار در کورههای آجرپزی از ۵ سالگی!
به نظر میرسد به همان اندازه که اجتماع فعلی ما برای کودکان متولد در خانوادهها و محلات محروم بیبرنامه است، نظام استعمارگرایانهی اقتصادی، متناسب با نوع فقر و محرومیتهای خانواده، بستههای متنوعی برای استفاده ابزاری از کودکان دارد.
این حیلهگری تا بدان جا پیش رفته که حتی سیستم حقوق و پاداش هم بر مبنای سواستفادهی بیشتر در این محلات تغییر میکند. این کارگاهها و صاحبان صنایع، با ارزش قرار دادن سابقهی کار کودک به جای ساعت کار و یا سختی آن، خانوادههای درمانده را تشویق میکنند تا در نبود شغل مناسب برای بزرگسالان، کودک خود را از سنین هرچه پایینتر به دست صاحبان کار بسپارند.
شروع کار یک کودک در سال اول پرسکاری، سیصد هزار تومان به ازای ۱۲ ساعت کاری است. تعداد سالهای حضور یک کودک در پرسکاری مبنای افزایش حقوق سالیانه هر کودک میشود. در برخی موارد، با قرار دادن گزینهی دریافت پیشاپیشِ حقوق پیشبینی شدهی یک سال آتی به عنوان وام به خانوادههای مقروض، کودک همچون جنسی خریداری شده به صورت کامل در اختیار صاحبکار قرار میگیرد تا به هر نحوی که وی صلاح بداند این مبلغ را با جان خود بازپرداخت کند.در این موارد ساعت ورود و خروج، اضافه کار اجباری، محرومیت کودک از ترک محل کار حتی برای یک ساعت، به صورت کامل به دستور صاحبکار صورت خواهد گرفت و خانواده، کوچکترین حقی برای اعتراض ندارد.
کار در این محیطهای پر خطر بدون استثنا همراه با تنبیه شدید فیزیکی و تحقیر کلامی است. از آن جایی که مسوولین و برخی نهادها، در بین فالهای چروکخوردهی کودکان سرچهارراهها به دنبال مافیا میگردند، مافیای واقعی کار فرصت مییابد تا در کمال آرامش، پس از بهرهکشی فراوان به محض رسیدن به سن ۱۸ سالگی، عذر نیروهای کار پرسود خود را بخواهد تا مبادا مجبور به پرداخت حق بیمه و یا پاسخگویی به دادخواهی آنان شود.
کودک به تاراج رفتهی دیروز، جوان سرخوردهی امروز، حالا بدون کوچکترین تخصص، مهارت و پشتوانهی مالی در جامعه رها میشود تا در حالی که تمام موقعیتهای شغلی توسط کودکانی با سن کمتر به صورت دائم پر میشود، تنها گزینههای پیش رو را، انجام کارهای خلاف، راضی شدن به کارهایی با حقوق بسیار اندک (ساخت ۲۰۰ بند کفش در ازای دو هزار ریال) و یا تشکیل خانواده و فرزندآوری ببیند. به امید آن که نظام اقتصادی که اکنون او را کالایی از رده خارج میبیند، نظر لطف خود را بر فرزندان وی بیندازد. این چرخهی بازتولید آسیب اجتماعی، بقای نظام بیمارگونهی اقتصادی را تضمین میکند.
به دنبال مافیا در سر چهارراهها نگردید! رد پایشان را از کارگاههایی بیابید که در محرومترین محلات کشور، با دوربین مدار بسته در ورودی کارگاههای خود، از همان ابتدا، اجازهی ورود شما را به کارگاه پر سود خود نمیدهند تا مبادا ببینید، کتریهایی که هر روز با لذت در آن چای حاضر میکنید و یا لیوانهای بلور زیبایی که در آن مینوشید به رنج و خون و نابودی کودکان محلات حاشیهنشین حاضر میشود.
۱۲ ژوئن #روز_جهانی_منع_کار_کودک